makers

Eleftheria Lavdaki

Eleftheria Lavdaki

Kostuumontwerper

Eleftheria Lavdaki komt oorspronkelijk uit Griekenland en studeerde in 2016 af aan de opleiding Fashion Design van ArtEZ, Arnhem. Meteen na haar afstuderen is ze de kostuumontwerp wereld ingedoken omdat ze veel dingen in de modewereld mistte. De samenwerking tussen verschillende disciplines vindt ze fascinerend en in de wereld van (muziek)theater heeft ze dat gevonden.

Na een stage bij Toneelgroep Amsterdam (nu Internationaal Theater Amsterdam) bij de productie 'De Dingen die Voorbijgaan' in regie van Ivo van Hove in augustus 2016, werd Eleftheria aangesteld als assistent kostuumontwerper bij verschillende grote producties van ITA en Theater Utrecht. Onder anderen bij 'De Meiden' van Jean Genet (regie Katie Mitchell), 'Hedda Gabler' van Henrik Ibsen (regie Thibaud Delpeut), 'Obsession' van Visconti (regie Ivo van Hove), 'Oedipus' (regie Robert Icke), 'De vallende Man' (regie Julien Gosselin) en 'Freud' (regie Ivo van Hove). Daarnaast heeft ze de kostuums en het decor ontworpen voor de jonge maker Milou Peters die in juni 2017 afstudeerde met de muziektheater voorstelling 'Sehnsucht'. Ze heeft ook met plezier gewerkt in de film, met haar debuut als kostuumontwerpster/styliste voor Aardbei, een korte film van Leendert Roosenbrand.

Eleftheria heeft bij KASKO (voorheen Kameroperahuis) voor verschillende producties de kostuums ontworpen, zo werkte mee aan o.a. 'Een Kersentuin', 'Welstaat' en 'Requiem voor de IJsselcentrale'. In 2020 zal ze de kostuums ontwerpen voor 'De Berg van de Angst', de nieuwe productie van Tim Hammer. Dit is overigens niet enige project dat voor Eleftheria op stapel staat: in februari 2020 gaat ze de kostuums ontwerpen voor 'M!NDF#CK jr.' bij ITA.

Door haar werk voor KASKO is Eleftheria in contact gekomen met verschillende middelbare scholen als gastdocent mode & kostuum, en geeft ze workshops aan scholieren waarmee ze uiteindelijk samen naar een eindpresentatie werken.

Eleftheria gebruikt haar mode-gerelateerde achtergrond tijdens het kostuumontwerpen, want ze vindt vakmanschap en techniek in kleding maken heel belangrijk. Het samengroeien van de regisseur, de performers, de vormgevers, de muziek en het licht vind ze het allerbelangrijkste tijdens het realiseren van een (muziek-)theater productie.

Eleftheria omschrijft haar stijl, die nog in ontwikkeling is, als tijdloos en sober, met elementen van deconstructie. Ze gebruikt graag bestaande kleding die door bewerkingen toch een ander gezicht krijgen, maar ze ontwerpt ook graag kleding from scratch. Eleftheria haalt haar inspiratie uit culturele, sociale en politieke actualiteiten, maar ook door het statische van architectuur ten opzichte van de beweging en het organische van natuurlijke elementen.

Bij KASKO wil ze graag haar eigen stijl verder ontwikkelen, veel experimenteren en samen met andere jonge makers werken aan interessante producties. 

bekijk huidige makers

Betrokken bij o.a.

In het noorden van Japan ligt de berg Osore, ook wel de ‘berg van de angst’ genoemd. Een plek waar volgens velen de zielen van de doden naartoe gaan en een bedevaartsoord voor mensen die iemand zijn verloren of hun angst voor de dood willen bezweren. Iedereen heeft te maken met angsten of is wel eens bang voor de dood. Maar wat nou als je angst een pop was waarmee je kon dansen? Geïnspireerd door de Japanse ‘berg van de angst’ creëert Tim Hammer een ritueel rondom onze angst om te sterven. In een samenspel van klassieke gitaar, stem en elektronica danst een pop alsof haar leven ervan afhangt.

In Een Kersentuin, zien we Ljubov (Juul Vrijdag) in de laatste hallucinante momenten voor haar dood. Deze aan lager wal geraakte adellijke dame klampt zich vast aan alles wat er niet meer is. Langzaam verliest ze de grip op haar herinneringen. Hoogte- en dieptepunten flitsen als een grillig en muzikaal revue-requiem aan haar voorbij. Het onder ogen komen van haar eigen verval leidt tot een pijnlijke confrontatie met het verleden dat zij zo idealiseerde.

De sloop van de Centrale Harculo – beter bekend als de IJsselcentrale – is inmiddels afgerond. Ruim 60 jaar is op dit terrein energie opgewekt en is het gebouw beeldbepalend geweest voor Zwolle-Zuid. Nu is het tijd om afscheid te nemen van dit iconische gebouw. Veel bewoners hebben verhalen en herinneringen over dit iconische gebouw die een podium verdienen. Deze verhalen brengen we samen in en rondom de voormalige Centrale Harculo in de muzikale theaterroute Requiem voor de IJsselcentrale.

In de sprookjesachtige bossen van Frederiksoord ligt Welstaat. Hier leefde eens een gemeenschap vredelievend samen onder leiding van de wonderschone Hannah.Hannah was een leider die ervoor zorgde dat iedereen in Welstaat kon worden wie hij of zij wilde zijn. Sinds haar overlijden is Welstaat veranderd. De rijkdom neemt af en de ooit zo hechte gemeenschap dreigt in drie groepen uit elkaar te vallen. Om ervoor te zorgen dat de gemoederen niet nog hoger oplopen, besluiten de bewoners Welstaat te koop te zetten. Met als doel: het vinden van een nieuwe leider (u?). Lukt het de bewoners om met de komst van deze nieuwe leider Welstaat weer tot bloei te brengen?

 

 

Collega's

bekijk alle makers